15 Μαΐου – Παγκόσμια Ημέρα Οικογένειας

Στo Τμήμα Ένταξης του σχολείου μας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Οικογένειας, διαβάσαμε στην τάξη το συγκινητικό βιβλίο «Και η αγάπη; Σε ποιο σπίτι μένει;» της Φρόσως Φωτεινάκη. Ένα βιβλίο γεμάτο τρυφερότητα και ευαισθησία, που μας βοήθησε να προσεγγίσουμε ένα θέμα δύσκολο αλλά πολύ σημαντικό: πώς βιώνει ένα παιδί τον χωρισμό των γονιών του και πώς συνεχίζει να αισθάνεται την αγάπη και από τα δύο σπίτια.

Μέσα από την ιστορία συζητήσαμε για τα συναισθήματα των παιδιών, για τη στενοχώρια που μπορεί να φέρουν οι αλλαγές, αλλά και για τη δύναμη της αγάπης που δεν χωρίζεται ποτέ. Γιατί, ακόμη κι όταν οι γονείς ζουν σε διαφορετικά σπίτια, η αγάπη τους για το παιδί παραμένει δυνατή και ενωμένη.

Στη συνέχεια πραγματοποιήσαμε μια βιωματική δράση εμπνευσμένη από το παραμύθι. Δύο παιδιά στάθηκαν στις άκρες ενός σχοινιού κρατώντας το στα χέρια τους. Πάνω στις μπλούζες τους υπήρχε από ένα σπίτι: το σπίτι της μαμάς και το σπίτι του μπαμπά. Το σχοινί που ένωνε τα δύο σπίτια συμβόλιζε τον δεσμό της αγάπης που δεν κόβεται ποτέ.

Ένα-ένα τα παιδιά της τάξης πλησίαζαν και κρεμούσαν πάνω στο σχοινί από μία καρδιά. Κάθε καρδιά συμβόλιζε την αγάπη, τη φροντίδα, τη ζεστασιά και τις όμορφες στιγμές που μπορεί να υπάρχουν σε κάθε οικογένεια και σε κάθε σπίτι. Σιγά σιγά το σχοινί γέμισε καρδιές και έγινε μια μεγάλη αγκαλιά αγάπης που ένωνε τα δύο σπίτια.

Μέσα από αυτή τη δράση καταλάβαμε πως η αγάπη δεν μοιράζεται στα δύο και δεν χάνεται όταν αλλάζει ένα σπίτι. Αντίθετα, γίνεται μια αόρατη κλωστή που ενώνει τις καρδιές των ανθρώπων που αγαπιούνται.

Μιλήσαμε ακόμη για τις διαφορετικές μορφές οικογένειας και συνειδητοποιήσαμε πως κάθε οικογένεια είναι μοναδική και ξεχωριστή. Όλες όμως έχουν κάτι κοινό: την ανάγκη για αγάπη, αποδοχή, φροντίδα και ασφάλεια.

Και όπως πολύ όμορφα είπαν τα παιδιά:
«Σπίτι είναι εκεί που νιώθεις καλά, ασφάλεια και αγάπη!»

Γιατί τελικά η οικογένεια δεν βρίσκεται μόνο σε έναν χώρο ή σε τέσσερις τοίχους. Βρίσκεται στις καρδιές των ανθρώπων που μας αγαπούν αληθινά.